Category Archives: Hazerswoude

Getuigen gezocht

Getuigen gezocht

Koudekerk aan den Rijn
Vandaag, 10 oktober 2017, omstreeks 12:30 uur werd in Koudekerk aan den Rijn ter hoogte van de brug naar Hazerswoude een verkeersregelaar aangereden.

Inmiddels hebben meerdere getuigen zich gemeld.
Wij zijn op zoek naar een Mercedes B klasse oud model, grijs van kleur. Het voertuig kwam uit de richting van Leiderdorp en reed in de richting van Alphen aan den Rijn, maar is mogelijk Koudekerk aan den Rijn ingegaan.

Wij zouden graag in contact komen met getuigen en uiteraard met de bestuurder van de Mercedes.

U kunt ons een privé bericht sturen, telefonisch contact opnemen via 0900-8844 of langskomen op het politiebureau in Alphen aan den Rijn. het gaat om registratie 2017289575

Delen van dit bericht wordt gewaardeerd.

^mz

link

Getuigen gezocht

Roze laarsjes op een tuinpad.

Roze laarsjes op een tuinpad.

Een collega uit het district heeft naar aanleiding van een dienst waarin 2 heftige incidenten plaatsvonden haar gevoelens aan het papier toevertrouwd. De woorden spreken voor zich.

Een geharde politievrouw met 30 jaar operationele ervaring, dat is wat ik ben.
Ik ben relatief jong mijn moeder aan kanker verloren, wat er ook gebeurt, iets ergers dan dat kan me niet meer overkomen. Dat maakt dat ik heftige incidenten in mijn werk redelijk goed kan handelen.
In al die jaren heb ik net als vele collega’s heftige incidenten meegemaakt.
Incidenten die je niet gelijk loslaten.
Zo weet ik nog mijn eerste reanimatie: een 16 jarig meisje. Een meisje dat taart at omdat zij net uit het ziekenhuis was ontslagen. Zij redde het niet.
Ik zag de verslagenheid van ouders toen hun zoontje door een noodlottig ongeval in de haven om het leven kwam.
Op zondagmorgen had ik ooit eens met 1 collega een dubbele reanimatie. 1 mijnheer werd onwel en tijdens het reanimeren zag ik de buurman in elkaar zakken. Hij bleek een zwak hart te hebben en door de commotie werd hij onwel. Beiden hebben het niet gered. Dat bleek tot twee weken geleden de meest bijzondere gebeurtenis uit mijn politie carrière.

Een vrijdagmiddag, late dienst, ik ben officier van dienst, kortweg ovd P.
Een ovd komt bij grotere incidenten ter plaatse en is herkenbaar aan het groene hesje. Vanuit andere disciplines zijn er ook ovd’s. Meestal overleggen wij met elkaar wat wij van elkaar verwachten en wat wij voor elkaar kunnen betekenen.
Ik neem de dienst rond 14:45 uur over van de vroege dienst. Heb je nog bijzonderheden? vraag ik mijn voorganger. Het antwoord is nee, ik hoop dat jij een drukkere dienst hebt.
Dat dit een dienst zou worden waarbij ik getuige zou zijn van twee heftige incidenten kon ik op dat moment niet bevroeden.

Mijn chauffeur is Marco, een collega die ik nog ken van mij vorige bureau.
Vlak hierna hoor ik via de mobilofoon dat er eenheden worden gestuurd naar Hazerswoude. Daar is een kindje te water geraakt. Brandweer ambulance en de traumahelikopter zijn onderweg. Ook wij gaan daarheen. Ik hoor dat collega s doorgeven dat het kindje 1,5 jaar oud is en in de sloot naast de ouderlijke woning is gevallen. Hoe lang zij in het water heeft gelegen is onbekend. Vlak hierna hoor ik dat zij weer ademhaling heeft. Kippenvel staat op mijn armen. Kom op kleine Puk ga er voor, spookt het in mijn hoofd. Als ik in de tuin kom, waar de trauma artsen, vrijwillige brandweer en mijn collega s staan, om haar te reanimeren, zie ik een paar roze laarsjes met bloemetjes. Ik krijg een prop in mijn keel. Die roze laarsjes horen aan kleine meisjes voetjes en niet op een tuinpad. Ik zie verbetenheid bij een ieder. Er wordt met man en macht gevochten om dit jonge leventje te behouden. De ouders zijn in de woning spullen aan het pakken om naar het ziekenhuis te gaan. Als zij de tuin in komen, staat ineens de moeder stil en staat even alleen. Ik sta naast haar en zeg dat ik niet weet wat ik moet zeggen maar dat iedereen alles doet om haar dochtertje te redden. Ik sla mijn arm om haar heen en heel even huilt ze. Een spoed transport van de motorrijders uit Den Haag is er. Zij stemmen af hoe zij willen rijden. Zij doen dit met ter plaatse bekende collega s. Kleine meid wordt vervoerd naar het Sophia ziekenhuis in Rotterdam. Ons gebied is waterrijk en er zijn vele bruggen die er voor de grote en plezier vaart regelmatig uitgaan. Ik vraag aan het OC of zij alle bruggen in de route naar beneden willen houden tot de stoet voorbij is. Dit gebeurt. De ouders staan op afstand met de armen om elkaar heen te kijken naar wat volgens mij je grootste nachtmerrie moet zijn. Je kind verliezen. Na ongeveer drie kwartier gaat ze vervoerd worden.
Als iedereen weg is, pak ik de laarsjes op en zet ze bij de achterdeur. In de hoop dat ze ze snel weer aan zal trekken.

In de debriefing wordt openlijk gesproken over wat het met collega s heeft gedaan. Dit zijn jonge mensen, velen hebben zelf kinderen. Een enkeling zegt niet veel, voor een ander is dit de derde reanimatie in een week, een ander spreekt openlijk over hoe hij/zij het ervaren heeft. De opvang is top.
Er is goed gewerkt, het zag er uit als een geoliede machine.
Wij gaan weer door. We eten een hapje aan team Gouda, zijn voornemens om bij team Leiden Midden te vragen hoe het staat met de studentenfeesten.

Vlak voor het bureau Leiden Midden hoor ik het OC diverse eenheden oproepen om te gaan naar Bodegraven, daar is een vijfjarige jongetje in de Oude Rijn gevallen. Men weet niet hoe lang hij er al in gelegen heeft. De brandweer, ambulance en de traumahelikopter gaan ook ter plaatse.

Dit kan niet waar zijn, is mijn eerste reactie, niet twee kindjes in 1 dienst. Ik wil dit niet!
We keren om, zetten onze optische en geluidssignalen aan en rijden die kant op.
Als we aankomen is er al een brandweer duikploeg te water. Daarvoor zijn twee collega s met een aantal burgers te water gegaan. Maar het was te diep en te koud om goed te kunnen zoeken. Ook hier zijn de ouders ter plaatse.
Hier zijn veel mensen op de been. Ze staan zelfs op de brug om beneden, daar waar het gebeurt, maar niets te missen. Aan ons de taak om de mensen weg te sturen. In het water wordt koortsachtig gezocht. Tot de verlossende kreet: “we hebben hem”. Ik hoor een mevrouw, zij is een familielid, aan mij vragen of hij nog leeft. Het is mij bekend dat hij geruime tijd in het water heeft gelegen, wat moet ik zeggen? Verder dan ambulance personeel zal alles doen om hem te redden kom ik niet. De ouders willen naar hun kind, het verdriet, je ergste nachtmerrie. Ook voor deze kleine man, komt er een spoedtransport richting het Sophia kinderziekenhuis.

Marco en ik stappen in de auto, we realiseren ons allebei dat we twee heftige incidenten hebben meegemaakt. We hebben niet gereanimeerd, hebben de kindjes niet gezien, maar twee kinderen in 1 dienst die in het water vallen dat is te veel.

Ook hierna komt er voor ons opvang en een debriefing. Hier geldt hetzelfde, jonge collega’s die vaak zelf kinderen hebben. De 1 spreekt zich meer uit dan de ander, daar is ruimte voor. Het team collegiale opvang zit voor ons klaar.
Marco en ik praten in mijn teamkamer nog wat na. Daarna rijd ik in het donker naar huis. Dat is even lekker. Thuis zit ik nog een half uurtje met een glaasje wijn, alles nog eens te overdenken. Het verdriet van de ouders, niet te bevatten, mijn collega’s die het volgens veel burgers nooit goed doen, ambulance personeel, brandweer, traumahelikopter bemensing, voor ons allen is dit een dag of een dienst om nooit te vergeten.
De volgende dag lees ik dat het jongetje uit Bodegraven het niet heeft gered. Zondagmorgen krijg ik bericht dat de roze laarsjes nooit meer gebruikt gaan worden. Verslagen ben ik. Kinderen horen niet dood te gaan. En ja ik weet het, er gaan er velen, maar het hoort niet!

link

Roze laarsjes op een tuinpad.

Uit het hart geschreven….

Uit het hart geschreven….

Een collega uit het district heeft naar aanleiding van een dienst waarin 2 heftige incidenten plaatsvonden haar gevoelens aan het papier toevertrouwd. De woorden spreken voor zich.

Roze laarsjes op een tuinpad.

Een geharde politie vrouw met 30 jaar operationele ervaring, dat is wat ik ben.
Ik ben relatief jong mijn moeder aan kanker verloren, wat er ook gebeurt, iets ergers dan dat kan me niet meer overkomen. Dat maakt dat ik heftige incidenten in mijn werk redelijk goed kan handelen.
In al die jaren heb ik net als vele collega s heftige incidenten meegemaakt.
Incidenten die je niet gelijk loslaten.
Zo weet ik nog mijn eerste reanimatie: een 16 jarig meisje. Een meisje dat taart at omdat zij net uit het ziekenhuis was ontslagen. Zij redde het niet.
Ik zag de verslagenheid van ouders toen hun zoontje door een noodlottig ongeval in de haven om het leven kwam.
Op zondagmorgen had ik ooit eens met 1 collega een dubbele reanimatie. 1 mijnheer werd onwel en tijdens het reanimeren zag ik de buurman in elkaar zakken. Hij bleek een zwak hart te hebben en door de commotie werd hij onwel. Beiden hebben het niet gered. Dat bleek tot twee weken geleden de meest bijzondere gebeurtenis uit mijn politie carrière.
Een vrijdagmiddag, late dienst, ik ben officier van dienst, kortweg ovd P.
Een ovd komt bij grotere incidenten ter plaatse en is herkenbaar aan het groene hesje. Vanuit andere disciplines zijn er ook ovd’s. Meestal overleggen wij met elkaar wat wij van elkaar verwachten en wat wij voor elkaar kunnen betekenen.
Ik neem de dienst rond 14:45 uur over van de vroege dienst. Heb je nog bijzonderheden? vraag ik mijn voorganger. Het antwoord is nee, ik hoop dat jij een drukkere dienst hebt.
Dat dit een dienst zou worden waarbij ik getuige zou zijn van twee heftige incidenten kon ik op dat moment niet bevroeden.
Mijn chauffeur is Marco, een collega die ik nog ken van mij vorige bureau.
Vlak hierna hoor ik via de mobilofoon dat er eenheden worden gestuurd naar Hazerswoude. Daar is een kindje te water geraakt. Brandweer ambulance en de trauma helikopter zijn onderweg. Ook wij gaan daarheen. Ik hoor dat collega s doorgeven dat het kindje 1,5 jaar oud is en in de sloot naast de ouderlijke woning is gevallen. Hoe lang zij in het water heeft gelegen is onbekend. Vlak hierna hoor ik dat zij weer ademhaling heeft. Kippenvel staat op mijn armen. Kom op kleine Puk ga er voor, spookt het in mijn hoofd. Als ik in de tuin kom, waar de trauma artsen, vrijwillige brandweer en mijn collega s staan, om haar te reanimeren, zie ik een paar roze laarsjes met bloemetjes. Ik krijg een prop in mijn keel. Die roze laarsjes horen aan kleine meisjes voetjes en niet op een tuinpad. Ik zie verbetenheid bij een ieder. Er wordt met man en macht gevochten om dit jonge leventje te behouden. De ouders zijn in de woning spullen aan het pakken om naar het ziekenhuis te gaan. Als zij de tuin in komen, staat ineens de moeder stil en staat even alleen. Ik sta naast haar en zeg dat ik niet weet wat ik moet zeggen maar dat iedereen alles doet om haar dochtertje te redden. Ik sla mijn arm om haar heen en heel even huilt ze. Een spoed transport van de motorrijders uit Den Haag is er. Zij stemmen af hoe zij willen rijden. Zij doen dit met ter plaatse bekende collega s. Kleine meid wordt vervoerd naar het Sophia ziekenhuis in Rotterdam. Ons gebied is waterrijk en er zijn vele bruggen die er voor de grote en plezier vaart regelmatig uitgaan. Ik vraag aan het OC of zij alle bruggen in de route naar beneden willen houden tot de stoet voorbij is. Dit gebeurt. De ouders staan op afstand met de armen om elkaar heen te kijken naar wat volgens mij je grootste nachtmerrie moet zijn. Je kind verliezen. Na ongeveer drie kwartier gaat ze vervoerd worden.
Als iedereen weg is, pak ik de laarsjes op en zet ze bij de achterdeur. In de hoop dat ze ze snel weer aan zal trekken.
In de debriefing wordt openlijk gesproken over wat het met collega s heeft gedaan. Dit zijn jonge mensen, velen hebben zelf kinderen. Een enkeling zegt niet veel, voor een ander is dit de derde reanimatie in een week, een ander spreekt openlijk over hoe hij/zij het ervaren heeft. De opvang is top.
Er is goed gewerkt, het zag er uit als een geoliede machine.
Wij gaan weer door. We eten een hapje aan team Gouda, zijn voornemens om bij team leiden midden te vragen hoe het staat met de studentenfeesten. Vlak voor het bureau Leiden Midden hoor ik het OC diverse eenheden oproepen om te gaan naar Bodegraven, daar is een vijf jarige jongetje in de Oude Rijn gevallen. Men weet niet hoe lang hij er al in gelegen heeft. De brandweer, ambulance en de trauma helikopter gaan ook ter plaatse.
Dit kan niet waar zijn, is mijn eerste reactie, niet twee kindjes in 1 dienst. Ik wil dit niet!
We keren om, zetten onze optische en geluidssignalen aan en rijden die kant op.
Als we aan komen is er al een brandweer duikploeg te water. Daarvoor zijn twee collega s met een aantal burgers te water gegaan. Maar het was te diep en te koud om goed te kunnen zoeken. Ook hier zijn de ouders ter plaatse.
Hier zijn veel mensen op de been. Ze staan zelfs op de brug om beneden, daar waar het gebeurt, maar niets te missen. Aan ons de taak om de mensen weg te sturen. In het water wordt koortsachtig gezocht. Tot de verlossende kreet: “we hebben hem”. Ik hoor een mevrouw, zij is een familielid, aan mij vragen of hij nog leeft. Het is mij bekend dat hij geruime tijd in het water heeft gelegen, wat moet ik zeggen? Verder dan ambulance personeel zal alles doen om hem te redden kom ik niet. De ouders willen naar hun kind, het verdriet, je ergste nachtmerrie. Ook voor deze kleine man, komt er een spoedtransport richting het Sophia kinderziekenhuis.
Marco en ik stappen in de auto, we realiseren ons allebei dat we twee heftige incidenten hebben meegemaakt. We hebben niet gereanimeerd, hebben de kindjes niet gezien, maar twee kinderen in 1 dienst die in het water vallen dat is te veel.
Ook hierna komt er voor ons opvang en een debriefing. Hier geldt hetzelfde, jonge collega’s die vaak zelf kinderen hebben. De 1 spreekt zich meer uit dan de ander, daar is ruimte voor. Het team collegiale opvang zit voor ons klaar.
Marco en ik praten in mijn teamkamer nog wat na. Daarna rijd ik in het donker naar huis. Dat is even lekker. Thuis zit ik nog een half uurtje met een glaasje wijn, alles nog eens te overdenken. Het verdriet van de ouders, niet te bevatten, mijn collega’s die het volgens veel burgers nooit goed doen, ambulance personeel, brandweer, trauma helikopter bemensing, voor ons allen is dit een dag of een dienst om nooit te vergeten.
De volgende dag lees ik dat het jongetje uit Bodegraven het niet heeft gered. Zondagmorgen krijg ik bericht dat de roze laarsjes nooit meer gebruikt gaan worden. Verslagen ben ik. Kinderen horen niet dood te gaan. En ja ik weet het, er gaan er velen, maar het hoort niet!

link

Uit het hart geschreven….

Roze laarsjes op een tuinpad.

Roze laarsjes op een tuinpad.

Een geharde politievrouw met 30 jaar operationele ervaring, dat is wat ik ben.
Ik ben relatief jong mijn moeder aan kanker verloren, wat er ook gebeurt, iets ergers dan dat kan me niet meer overkomen. Dat maakt dat ik heftige incidenten in mijn werk redelijk goed kan handelen.
In al die jaren heb ik net als vele collega’s heftige incidenten meegemaakt.
Incidenten die je niet gelijk loslaten.
Zo weet ik nog mijn eerste reanimatie: een 16 jarig meisje. Een meisje dat taart at omdat zij net uit het ziekenhuis was ontslagen. Zij redde het niet.
Ik zag de verslagenheid van ouders toen hun zoontje door een noodlottig ongeval in de haven om het leven kwam.
Op zondagmorgen had ik ooit eens met 1 collega een dubbele reanimatie. 1 mijnheer werd onwel en tijdens het reanimeren zag ik de buurman in elkaar zakken. Hij bleek een zwak hart te hebben en door de commotie werd hij onwel. Beiden hebben het niet gered. Dat bleek tot twee weken geleden de meest bijzondere gebeurtenis uit mijn politie carrière.

Een vrijdagmiddag, late dienst, ik ben officier van dienst, kortweg ovd P.
Een ovd komt bij grotere incidenten ter plaatse en is herkenbaar aan het groene hesje. Vanuit andere disciplines zijn er ook ovd’s. Meestal overleggen wij met elkaar wat wij van elkaar verwachten en wat wij voor elkaar kunnen betekenen.
Ik neem de dienst rond 14:45 uur over van de vroege dienst. Heb je nog bijzonderheden? vraag ik mijn voorganger. Het antwoord is nee, ik hoop dat jij een drukkere dienst hebt.
Dat dit een dienst zou worden waarbij ik getuige zou zijn van twee heftige incidenten kon ik op dat moment niet bevroeden.

Mijn chauffeur is Marco, een collega die ik nog ken van mij vorige bureau.
Vlak hierna hoor ik via de mobilofoon dat er eenheden worden gestuurd naar Hazerswoude. Daar is een kindje te water geraakt. Brandweer ambulance en de traumahelikopter zijn onderweg. Ook wij gaan daarheen. Ik hoor dat collega s doorgeven dat het kindje 1,5 jaar oud is en in de sloot naast de ouderlijke woning is gevallen. Hoe lang zij in het water heeft gelegen is onbekend. Vlak hierna hoor ik dat zij weer ademhaling heeft. Kippenvel staat op mijn armen. Kom op kleine Puk ga er voor, spookt het in mijn hoofd. Als ik in de tuin kom, waar de trauma artsen, vrijwillige brandweer en mijn collega s staan, om haar te reanimeren, zie ik een paar roze laarsjes met bloemetjes. Ik krijg een prop in mijn keel. Die roze laarsjes horen aan kleine meisjes voetjes en niet op een tuinpad. Ik zie verbetenheid bij een ieder. Er wordt met man en macht gevochten om dit jonge leventje te behouden. De ouders zijn in de woning spullen aan het pakken om naar het ziekenhuis te gaan. Als zij de tuin in komen, staat ineens de moeder stil en staat even alleen. Ik sta naast haar en zeg dat ik niet weet wat ik moet zeggen maar dat iedereen alles doet om haar dochtertje te redden. Ik sla mijn arm om haar heen en heel even huilt ze. Een spoed transport van de motorrijders uit Den Haag is er. Zij stemmen af hoe zij willen rijden. Zij doen dit met ter plaatse bekende collega s. Kleine meid wordt vervoerd naar het Sophia ziekenhuis in Rotterdam. Ons gebied is waterrijk en er zijn vele bruggen die er voor de grote en plezier vaart regelmatig uitgaan. Ik vraag aan het OC of zij alle bruggen in de route naar beneden willen houden tot de stoet voorbij is. Dit gebeurt. De ouders staan op afstand met de armen om elkaar heen te kijken naar wat volgens mij je grootste nachtmerrie moet zijn. Je kind verliezen. Na ongeveer drie kwartier gaat ze vervoerd worden.
Als iedereen weg is, pak ik de laarsjes op en zet ze bij de achterdeur. In de hoop dat ze ze snel weer aan zal trekken.
In de debriefing wordt openlijk gesproken over wat het met collega s heeft gedaan. Dit zijn jonge mensen, velen hebben zelf kinderen. Een enkeling zegt niet veel, voor een ander is dit de derde reanimatie in een week, een ander spreekt openlijk over hoe hij/zij het ervaren heeft. De opvang is top.
Er is goed gewerkt, het zag er uit als een geoliede machine.
Wij gaan weer door. We eten een hapje aan team Gouda, zijn voornemens om bij team Leiden Midden te vragen hoe het staat met de studentenfeesten.

Vlak voor het bureau Leiden Midden hoor ik het OC diverse eenheden oproepen om te gaan naar Bodegraven, daar is een vijfjarige jongetje in de Oude Rijn gevallen. Men weet niet hoe lang hij er al in gelegen heeft. De brandweer, ambulance en de trauma helikopter gaan ook ter plaatse.
Dit kan niet waar zijn, is mijn eerste reactie, niet twee kindjes in 1 dienst. Ik wil dit niet!
We keren om, zetten onze optische en geluidssignalen aan en rijden die kant op.
Als we aankomen is er al een brandweer duikploeg te water. Daarvoor zijn twee collega s met een aantal burgers te water gegaan. Maar het was te diep en te koud om goed te kunnen zoeken. Ook hier zijn de ouders ter plaatse.
Hier zijn veel mensen op de been. Ze staan zelfs op de brug om beneden, daar waar het gebeurt, maar niets te missen. Aan ons de taak om de mensen weg te sturen. In het water wordt koortsachtig gezocht. Tot de verlossende kreet: “we hebben hem”. Ik hoor een mevrouw, zij is een familielid, aan mij vragen of hij nog leeft. Het is mij bekend dat hij geruime tijd in het water heeft gelegen, wat moet ik zeggen? Verder dan ambulance personeel zal alles doen om hem te redden kom ik niet. De ouders willen naar hun kind, het verdriet, je ergste nachtmerrie. Ook voor deze kleine man, komt er een spoedtransport richting het Sophia kinderziekenhuis.

Marco en ik stappen in de auto, we realiseren ons allebei dat we twee heftige incidenten hebben meegemaakt. We hebben niet gereanimeerd, hebben de kindjes niet gezien, maar twee kinderen in 1 dienst die in het water vallen dat is te veel.
Ook hierna komt er voor ons opvang en een debriefing. Hier geldt hetzelfde, jonge collega’s die vaak zelf kinderen hebben. De 1 spreekt zich meer uit dan de ander, daar is ruimte voor. Het team collegiale opvang zit voor ons klaar.
Marco en ik praten in mijn teamkamer nog wat na. Daarna rijd ik in het donker naar huis. Dat is even lekker. Thuis zit ik nog een half uurtje met een glaasje wijn, alles nog eens te overdenken. Het verdriet van de ouders, niet te bevatten, mijn collega’s die het volgens veel burgers nooit goed doen, ambulance personeel, brandweer, trauma helikopter bemensing, voor ons allen is dit een dag of een dienst om nooit te vergeten.
De volgende dag lees ik dat het jongetje uit Bodegraven het niet heeft gered. Zondagmorgen krijg ik bericht dat de roze laarsjes nooit meer gebruikt gaan worden. Verslagen ben ik. Kinderen horen niet dood te gaan. En ja ik weet het, er gaan er velen, maar het hoort niet! ^CG

Roze laarsjes op een tuinpad.

Weekendjournaal 15 t/m 18 september

Weekendjournaal 15 t/m 18 september

Vrijdagavond is met de opening van de Kermis een start gemaakt met een week van festiviteiten in Alphen aan den Rijn.

Zaterdag werd de Hooftstraat en omgeving weer opgeluisterd door allerlei bijzondere voertuigen in het kader van de Oldtimerdag en op de zaterdagavond kon iedereen genieten van de Taptoe in de Castellumstraat.

Zondag kon in het centrum worden gekeken naar de renners tijdens de wielerronde van Alphen. Voor ons was er wat betreft evenementen weinig te doen. Vaak is dit gewoon het gevolg van een goede voorbereiding van en samenwerking met de organisaties. Een van de festiviteiten betrof de open dag van de brandweer in Alphen. Als politie hebben wij daar een kleine bijdrage aan kunnen leveren. Zie ook het afzonderlijke Facebook-item.

Dan het werk het afgelopen weekend: Vrijdagmiddag werd een 24 jarige man zonder vaste woon of verblijfplaats aangehouden. Hij werd verdacht van het onzedelijk betasten van drie vrouwen in het winkelcentrum de Baronie. De 3 vrouwen deden aangifte en de man is meegenomen.

Mede ten gevolge van het slechte weer hebben we vrijdag ook de nodige aanrijdingen behandeld. Ook hebben we assistentie verleend bij een brand in een schuur aan de Paltrokmolen. Vermoedelijke oorzaak was kortsluiting doordat diverse verlengsnoeren met elkaar waren verbonden.

Zaterdagavond vond in de Gnephoek een aanrijding plaats. Betrof gelukkig uitsluitend materiële schade maar de bestuurder vaas wel onder invloed van alcohol. Tegen hem is proces-verbaal opgemaakt.

Op de A12 thv Woerden werd een 38 jarige man uit Letland aangehouden door agenten van team Alphen. Zij waren verzocht uit te zien naar een gestolen vrachtauto met oplegger. De auto bleek te zijn ontvreemd in Zoeterwoude. De verdachte is overgedragen aan de collega’s in Leiden en de vrachtauto heeft een nachtje op de binnenplaats van het bureau geparkeerd gestaan. Dat is het voordeel als je wat ruimte hebt.

In de nacht van zaterdag op zondag rijdt een jongen met zijn snorfiets tegen een paal in de Dorpsstraat in Hazerswoude-Dorp. Aanvankelijk loopt hij weg bij het ongeval maar onze agenten treffen hem in de buurt aan. Hij blijkt onder invloed te zijn en ook geen rijbewijs te hebben. Aan het bureau blaast de jongen 710 ug/l. Bij controle blijkt dat de snorfiets waarop hij reed ook als gestolen gesignaleerd te staan. Om de volgende dag uit te leggen hoe dat verhaal in elkaar zit is hij bij ons blijven slapen. Een duur avondje.

In diezelfde nacht werd in Boskoop een 24 jarige man aangehouden omdat hij een huisgenoot had mishandeld. Een 32 jarige man die zich met dit incident bemoeide is later in Boskoop aangehouden terzake vernieling van een ruit. Hij had ons advies om te gaan slapen dus niet opgevolgd.

Op zondagmiddag werd een inbreker op de Voorofscheweg in Boskoop overlopen. Burgernetbericht werd rondgestuurd en er werd in de woning onderzoek gedaan. Daar werden goederen aangetroffen die vermoedelijk van de dader afkomstig waren. Dus maakte het voor ons wel een stukje makkelijker om deze inbraak op te lossen. Inmiddels is hiervoor een 40-jarige man uit Rotterdam aangehouden.

Uiteraard ontbreekt ook dit weekend de aangehouden winkeldief van de Jumbo niet. De meerderjarige man bleek een first offender en is met een boete en een winkelverbod heengezonden.

Zondagnacht werd op het Aarplein een 36 jarige man uit Zeist aangehouden. Collega’s waren bezig met een zoektocht naar aanleiding van een melding verdachte situatie in de Gruttostraat. Zij zagen 2 mannen wegrennen. 1 kon worden achterhaald. Hij verzette zich en is gepepperd. Bleek in het bezit te zijn van inbrekerswerktuigen en had geen ID bewijs. Voor beiden proces-verbaal opgemaakt en, met dank aan de melder, is er wellicht erger in de wijk voorkomen.

In dezelfde nacht was er een inbraak in een bedrijf op de Rijnhavekade. Ondanks het feit dat we met meerdere eenheden snel ter plaatse waren is er geen verdachte aangehouden. Wel is een signalement bekend waarmee wij weer verder kunnen.

Alles bij elkaar was het qua meldingen best een druk weekend met mooie aanhoudingen. In totaal zijn er 86 meldingen van uiteenlopende aard bij ons binnengekomen.

En dan nog in het kader van “het is niet altijd wat het lijkt”. Een onwelwording blijkt een voetbalspeler die in derde helft duidelijk te veel heeft gedronken en vlak bij zijn huis in elkaar zakt (oorzaak drank), een bloedspoor in de poort blijkt van zoonlief te zijn die een bloedneus bleek te hebben.

En als laatste, ook al heeft je karretje 4 wielen en kan hij harder dan 50 km/u: dat bordje 40 km zit er niet voor niets op. Dus niet meer met zo een bolide op de N11 komen.

^JN

link

Weekendjournaal 15 t/m 18 september

Weekendjournaal

Weekendjournaal

Hierbij weer een verslag van het weekend. Deze keer hebben wij in totaal 59 meldingen ontvangen van uiteenlopende aard ontvangen.

Vrijdag middag hebben 2 jongens geprobeerd via een babbeltruc bij een 94 inwoonster van Alphen ad Rijn naar binnen te praten. Ze gaven aan dat er lekkage was en wilden heel graag de woning in. De 72-jarige vriendin, die bij mevrouw op bezoek was, vertrouwde het niet en heeft de 2 mannen de voordeur gewezen. Gelukkig zijn er geen spullen weg maar wij willen toch iedereen waarschuwen om niemand die u niet kent binnen te laten.

In het begin van vrijdag op zaterdag nacht om 01:00 uur bleek een 23-jarige Alphenaar een deur van een horeca gelegenheid te hebben vernield. Deze meneer is hiervoor aangehouden.

In de vroegte van zaterdag ochtend bleek dat er een heterdaad inbraak plaats vond in een bedrijf aan de Burgemeester Bruinsslotsingel te Alphen. De daders zijn door de eigenaar van het bedrijf overlopen en zijn daarop snel vertrokken. Van de daders ontbreekt nu nog ieder spoor.

Zaterdag middag heeft er op het voetbalveld in Hazerswoude-Dorp een mishandeling plaats gevonden. Een 43-jarige plaatsgenoot is hiervoor aangehouden en de zaak wordt verder door ons behandeld.

Op zaterdag net voor middernacht kwam er een melding binnen van mogelijk een schietpartij op de Prins Bernhardlaan te Alphen aan den Rijn. Uiteindelijk bleek het een vechtpartij te zijn waar een 27-jarige man uit Alphen aan den Rijn en een 22-jarige man uit Leiden voor zijn aangehouden.

In de nacht van zaterdag op zondag is er in Alphen aan den Rijn 1 woninginbraak geweest waarbij de daders de voordeur hebben geforceerd en de woning hebben bezocht.

En vanochtend in de vroege ochtend reed een bestuurder over de N11 en verloor de macht over het stuur. Hij kwam op de andere weghelft terecht waarbij hij frontaal op de andere auto reed. Gelukkig waren er geen gewonden en was er alleen materiële schade.

Verder hebben we diverse overlast melding, burenruzies, verkeerszaken en winkeldiefstallen behandeld.

^TB

link

Weekendjournaal

Weekendjournaal van team Alphen aan den Rijn van vrijdag 18

Weekendjournaal van team Alphen aan den Rijn van vrijdag 18 tot maandag 21 augustus.

Afgelopen weekend werd overschaduwd door 2 incidenten waarbij 2 jonge kinderen door verdrinking om het leven zijn gekomen. Bij beide incidenten, in Hazerswoude-Dorp en Bodegraven waren collega’s van team Alphen aanwezig. Diverse hulpverleners en omstanders hebben hun uiterste beste gedaan maar het mocht uiteindelijk niet baten. Wij wensen de nabestaanden en familie veel sterkte bij het verwerken van dit zware verlies.

In totaal zijn er vanaf vrijdagochtend 118 incidenten geweest waarop de politie heeft ingezet. Incidenten waren van uiteenlopende aard waarbij het opviel dat er veel geluidsoverlast is gemeld. In het oog sprongen onderstaande voorvallen.

Vrijdagavond werd op de Prins Bernardlaan een 17-jarige Alphenaar terzake heling aangehouden. Hij reed op een fiets met een doorgezaagd slot. Bij controle bleek de fiets als gestolen gesignaleerd te staan.

In de Roerdompstraat werd een man aangehouden terzake belediging. Hij droeg een T-shirt met voor de politie beledigende teksten. Tevens bleek hij in een auto te rijden waarvan het kenteken ongeldig was verklaard. Deze is in beslag genomen.

Op de Julianastraat werd vrijdagnacht een 42-jarige bestuurder van een snorfiets aangehouden terzake rijden onder invloed. Hij was ten val gekomen en ontkende te heb en gereden. De camerabeelden wezen echter uit dat hij wel degelijk tijdens het rijden ten val was gekomen. Ook niet vreemd want hij blies 960 ug/l.

Diezelfde nacht werd rond 05.00 uur een 32 jarige man uit Den Haag aangehouden in de Julianastraat ivm hinderlijk gedrag. Hij viel voorbijgangers lastig en belette leveranciers het werk. Hij is met een gebiedsverbod van 24 uur in de loop van de zaterdag weer in vrijheid gesteld.

Op de Lijsterlaan werd zondagavond een 41-jarige man uit Alphen aangehouden ivm het feit dat hij onder invloed van alcohol de nodige overlast veroorzaakte.

Verder hebben we zondagmiddag nog 2 winkeldieven overgedragen gekregen van een supermarkt. Een van de verdachten gaat vandaag voor op een SuperSnelrecht zitting. (SSR) en krijgt gelijk zijn straf te horen. De ander is na verhoor en met een winkelverbod weer in vrijheid gesteld.

En dan maken we gelijk even van de gelegenheid gebruik om u te wijzen op het feit dat de scholen vandaag weer begonnn zijn. Dus let even extra op in het verkeer. Het is weer veel drukker met fietsers dan de afgelopen weken. Ook doen we een beroep op alle ouders om bij het brengen en halen van de kinderen bij de scholen er geen verkeerschaos van te maken. Het gaat om de veiligheid van uw eigen en andermans kinderen.

link

Weekendjournaal van team Alphen aan den Rijn van vrijdag 18

Weekendjournaal Politie Alphen aan den Rijn.

Weekendjournaal Politie Alphen aan den Rijn.

Afgelopen weekend was goed te merken dat veel mensen nog op vakantie zijn. Het was voor onze begrippen relatief rustig.

Toch zijn er vanaf vrijdagochtend 7:00 uur 108 meldingen bij ons binnengekomen/verwerkt. Dat betreft meldingen die inwoners bij ons doen maar ook incidenten die wij op eigen initiatief opstarten.

Ook dit weekend weer de nodige bestuurders die onder invloed van alcohol of drugs voertuigen bestuurden. In Boskoop werd een 53 jarige man aangehouden omdat hij ondanks een rijverbod van 24 uur toch ging rijden. Hij moest uiteraard weer een blaastest ondergaan met een resultaat van 1045 ug/l. Dit krijgt nog een vervolg.

In de Leeuwerikstraat te Alphen aan den Rijn werd een 35 jarige Alphenaar aangehouden ter zake belediging en rijden onder invloed van drugs en in de Hooftstraat, ook in Alphen aan den Rijn kwam een 35 jarige Alphenaar met zijn bromfiets ten val. Hij raakte aan het hoofd gewond. Hij bleek ook onder invloed van alcohol te zijn en bij hem is een bloedproef afgenomen.

Zondagnacht werd een 63 jarige man op de Prins Bernhardlaan te Alphen aan den Rijn aangehouden. Hij verleende op de rotonde geen voorrang aan een politieauto, negeerde een stopteken en kwam regelmatig in aanraking met de stoeprand. Hij bleek onder invloed van alcohol rond te rijden. Hij blies 630 ug/l. Zijn rijbewijs is ingevorderd. Diezelfde nacht werden nog 2 bestuurders van scooters meegenomen ivm rijden onder invloed van alcohol en drugs. Een bestuurder had zelfs geen rijbewijs.

Bij een opstootje bij het station in Alphen aan den Rijn werd op de vroege zondagochtend een 26 jarige man zonder vaste woon of verblijfplaats aangehouden. Bleek dat hij eerder op de avond al betrokken was geweest bij een opstootje in de Julianastraat. Hij werd nu aangehouden omdat hij geen ID bewijs bij zich had. Kwam bij dat hij ook flink onder invloed van alcohol was.

Op de camera zagen wij zondag rond 12.30 uur een man met een afgesloten fiets weggelopen vanaf de Julianastraat richting Paradijslaan. Ondanks dat wij snel ter plaatse waren was de man niet meer te vinden. Vermoeden bestaat dat de fiets gelijk op de Paradijslaan of directe omgeving in een voertuig is geladen. Mocht u iets hebben gezien meld dit dan alsnog bij ons. Alle kleine puzzelstukjes helpen.

In de vroege zondagochtend bleek er te zijn ingebroken bij een school op de Henri Dunantweg te Alphen aan den Rijn. Het stil alarm is wel afgegaan maar wij werden pas na een uur in kennis gesteld. En toen was de dader uiteraard al verdwenen.

Ook zijn we nog op zoek naar getuigen van een vernieling door brandstichting in Hazerswoude-Dorp. Op het schoolplein in de Vincent van Goghstraat is een bankje in brand gestoken en daarbij zwaar beschadigd.

De beachparty bij Wet ‘n Wild is zonder incidenten verlopen. Ongeveer 2000 bezoekers hebben een gezellige avond gehad. Wel kwamen er de nodige meldingen van geluidsoverlast binnen. Die klachten worden zeker ook nog met de organisatie besproken.

Verder weer de nodige geluidsoverlast, verdachte situaties (bedankt voor het melden), overlastmeldingen en conflictbemiddelingen verwerkt.

^JN

link

Weekendjournaal Politie Alphen aan den Rijn.

Brandstichting

Brandstichting

Afgelopen nacht is er brandstichting aan het bankje op het schoolplein aan de Vincent v Goghstraat te Hazerswoude-Dorp geweest.

Bent u getuige geweest of heeft u informatie hierover? ?? Bel 0900-8844. Of stuur ons via Facebook een persoonlijk bericht. Wilt u anoniem blijven, bel dan via MMA 0800-7000.

Deze zaak is bij ons bekend onder BVHnr: 2017229728

^FH

link

Brandstichting

AL IS DE LEUGEN NOG ZO SNEL…..

AL IS DE LEUGEN NOG ZO SNEL…..

Hazerswoude-Rijndijk: Omstreeks 12:45 uur kregen agenten melding van een aanrijding met letsel op de N11 bij de oprit naar Hazerswoude-Rijndijk. Daar zou een auto met hoge snelheid uit bocht zijn gevlogen.

Op de plek van het ongeval troffen agenten een persoon aan. De man, een 30 jarige man uit Den Haag, vertelde als passagier in de auto te hebben gezeten. De man bleek niet gewond te zijn. De bestuurder zou de plaats van het ongeval verlaten hebben.

Omdat de agenten twijfels hadden aan het verhaal van de man namen zij contact op met de melder van het ongeval. Dit bleek toevallig een agent in vrije tijd te zijn. Deze had gezien hoe de auto verongelukte en hielp de bestuurder nog uit de auto. Dit bleek de 30 jarige man uit Den Haag te zijn.

Toen de agenten het rijbewijs van de man wilden controleren kwam de aap uit de mouw. De man bleek niet in het bezit te zijn van een geldig rijbewijs.

De man werd hierop aangehouden en overgebracht naar het bureau voor verder onderzoek.

Dat er geen gewonden zijn gevallen kan rustig een wonder genoemd worden. Het voertuig is via de middenberm over de rijbaan voor het tegemoetkomende verkeer gelanceerd en zijwaarts in een punt van een metalen hekwerk terecht gekomen. De schade aan de bestuurderskant spreekt boekdelen.

HV^

link

AL IS DE LEUGEN NOG ZO SNEL…..